نکات فلش کارت برای زبان‌آموزهای اندونزیایی: واژه‌هایی که می‌مانند

اندونزیایی اغلب به‌عنوان یکی از آسان‌ترین زبان‌ها برای یک انگلیسی‌زبان فروخته می‌شود و این حرف بیشترش درست است. صرف فعل ندارد، جنس دستوری ندارد، مطابقت اسم و صفت ندارد و پایانهٔ زمان ندارد — زمان با واژه‌هایی مثل sudah و akan حمل می‌شود، نه با تغییر فعل. می‌توانید ظرف چند هفته چیز زیادی بگویید.

سختی جای دیگری می‌نشیند: اشتقاق. اندونزیایی بیشتر واژگانش را با چسباندن وند به یک ریشه می‌سازد و یک ریشه می‌تواند خانوادهٔ کاملی از واژه‌ها با معنی‌ها و نقش‌های دستوری متفاوت بسازد. یک فهرست واژهٔ لخت یاد بگیرید و ajar را می‌شناسید و شش واژهٔ ساخته‌شده از آن را از دست می‌دهید.

یک ریشه، یک خانوادهٔ واژه

این همان الگویی است که کارت‌هایتان باید بگیرند:

واژهٔ مشتقمعنی
ajar(ریشه) آموختن
mengajarدرس دادن
belajarدرس خواندن
pelajarدانش‌آموز
pengajarآموزگار
pelajaranدرس، مبحث

ajar را در متنی ببینید و ممکن است به pelajaran وصلش نکنید. خانواده را کارت کنید نه ریشهٔ لخت را و پیوند خودکار می‌شود. همان شکل‌ها برمی‌گردند: tulis می‌دهد menulis (نوشتن)، penulis (نویسنده)، tulisan (نوشته)، tertulis (نوشته‌شده)؛ kerja می‌دهد bekerja (کار کردن)، pekerja (کارگر)، pekerjaan (شغل).

وند را یاد بگیرید، نه هر واژه را

چون همان وندها همه‌جا ظاهر می‌شوند، مجموعهٔ کوچکی از کارت‌ها روی صدها واژه سود می‌دهد. آن‌هایی که زود ارزش دانستن دارند:

  • meN- یک فعل معلوم می‌سازد: menulis، mengajar، membeli. دگرگونه‌هایی دارد — men-، mem-، meng-، meny-، me- — که به اولین صدای ریشه بستگی دارند.
  • ber- یک حالت یا فعالیت می‌سازد: bekerja، belajar، bermain.
  • -kan فعل را علّی یا برای‌کسی می‌کند: mengirimkan (فرستادن)، membelikan (خریدن برای کسی).
  • -i مکان یا کنش تکرارشده را نشان می‌دهد: mengajari (به کسی درس دادن)، menghampiri (نزدیک شدن).
  • ter- حالت تصادفی یا نتیجه‌ای را نشان می‌دهد: tertulis، terbuka (باز).
  • peN- و -an «کسی که» و اسم را می‌سازند: penulis، pelajaran.

فهرست وندها را به‌عنوان قاعده‌ای برای از حفظ گفتن کارت نکنید. دو سه واژهٔ واقعی که آن وند را شریک‌اند کارت کنید، تا الگو چیزی باشد که دیده‌اید، نه چیزی که حفظ کرده‌اید.

جمله‌های کامل را روی کارت بگذارید

در زبانی صرفی می‌توانید واژه‌ای را کارت کنید و برچسب دستوری همراه خودش می‌آید. اندونزیایی تحلیلی است: نقش یک واژه به ترتیب واژه و به وندهایش بستگی دارد، پس یک کارت لختِ واژه-به-ترجمه همان بخشی را که واقعاً باید یاد بگیرید دور می‌ریزد. یک جملهٔ کوتاه روی کارت بگذارید — جمله‌ای که در آن وند دیده شود — تا کارت کاربرد را بیاموزد، نه فقط یک معنی‌نما. کارتی که حول membeli داخل «Saya membeli buku di pasar» ساخته شده، واژه‌ای را می‌آزماید که واقعاً می‌توانستید بگویید، در شکلی که واقعاً می‌توانستید بازاستفاده کنید.

وام‌واژه‌ها مفت‌اند — با یک هشدار

اندونزیایی از هلندی، انگلیسی، عربی و سانسکریت به‌شدت وام گرفته، پس مقدار غافلگیرکننده‌ای از قبل آشنا است: komputer، kantor، handuk، kursus، sistem، operasi. این‌ها را آسان علامت بزنید و بگذارید زمان‌بند دست از وقت‌گذاشتن رویشان بردارد.

هشدار این است که وام‌ها جابه‌جا می‌شوند. نگارش و تلفظ برای جا شدن در اندونزیایی بازنویسی می‌شوند — handuk از handdoek هلندی می‌آید، kantor از kantoor — پس واژه‌ای که آشنا به‌نظر می‌رسد ممکن است آن‌طور که انتظار دارید شنیده نشود. بعضی وام‌ها هم در معنی جابه‌جا یا تنگ‌تر شده‌اند و چند تا انگلیسی به‌نظر می‌رسند و اصلاً انگلیسی نیستند. آشنا همان یکسان نیست.

سقف کوچکی برای کارت تازه بگذارید

تلهٔ یک زبان آسان، وسوسهٔ افزودن چهارصد واژه در هفتهٔ اول است. اندونزیایی این وسوسه را قوی می‌کند و بعد هر مرور یک‌باره سر می‌رسد. سقفی بگذارید که نگهش دارید — EnjoyCards از ۱ تا ۱۰۰ کارت تازه در روز قابل تنظیم است — و بگذارید FSRS مرورها را فاصله‌گذاری کند. FSRS هر کارت را کمی پیش از فراموشی برمی‌گرداند و در همان یادسپاری حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد مرور کمتر از سیستم‌های قدیمی‌تر SM-2 می‌خواهد. با دوباره، سخت، خوب یا آسان ارزیابی می‌کنید و فاصلهٔ بعدی روی دکمه نشان داده می‌شود — 10m، 2d، 15d — پس تصمیم پیش از تأیید پیدا است.

کِی فلش کارت را تمرین نکنید

دستور اندونزیایی سبک است و همین کارت‌های واژگان را به‌طور غیرمعمولی پرپاداش می‌کند — و همین آسانش می‌کند که بیش‌ازحد رویشان سرمایه‌گذاری کنید. اگر هیچ‌وقت گوش ندهید، اندونزیایی را می‌خوانید بی‌آنکه گفت‌وگویی را دنبال کنید، و وندهایی که معنی را عوض می‌کنند در گفتار بسیار راحت‌تر از حدس‌زدن از یک کارت شنیده می‌شوند. اگر فلش کارت را جانشین صحبت‌کردن کنید، یک دسته می‌سازید نه عادت حرف‌زدن. آنچه را دیده‌اید کارت کنید، بعد بروید بیشتر ببینید.

اگر ساختاری ماهانه می‌خواهید، برنامهٔ ۳۰ روزهٔ واژگان اینجا هم مثل هر جای دیگر کار می‌کند. برای تغذیهٔ دسته از ورودی واقعی، جمع‌آوری واژه از کتاب و سریال را ببینید؛ و برای خوب‌ساختن خودِ کارت، راهنمای فلش کارت واژگان قالب را پوشش می‌دهد.

EnjoyCards را رایگان دانلود کنید و با ده واژه شروع کنید — و خانواده‌هایی که از آن‌ها ساخته می‌شوند.

نکات کلیدی

  • یک ریشه، یک خانوادهٔ واژه
  • وند را یاد بگیرید، نه هر واژه را
  • جمله‌های کامل را روی کارت بگذارید
  • وام‌واژه‌ها مفت‌اند — با یک هشدار
  • سقف کوچکی برای کارت تازه بگذارید
  • کِی فلش کارت را تمرین نکنید
این مقاله را به اشتراک بگذارید